قوانین و مقررات شارژبان

شارژبان در ایران مدیریت شده و تابع قوانین جمهوری اسلامی ایران است.

عضویت هر کاربر در شارژبان به منزلهٔ پذیرش کلیهٔ قوانین و مقررات شارژبان است و تمامی کاربران باید قبل از عضویت، قوانین را مطالعه کنند و تنها در صورت موافقت و تعهد به پایبندی، در شارژبان عضو شوند.

قوانین مندرج در این صفحه در طول زمان قابل تغییر است. مسئولیت مطالعه و آگاهی از این تغییرات بر عهدهٔ کاربران است. در صورت عدم توافق با این شرایط شما مجاز به استفاده از خدمات شارژبان نخواهید بود.

افراد زیر سن قانونی (زیر ۱۸ سال) مجاز به عضویت در شارژبان و استفاده از خدمات آن نیستند.

شارژبان حق خود می‌داند جهت کنترل صحت هرگونه تراکنش مشکوک، از مدیر و یا اهالی مدارک شناسایی و هویتی لازم مانند کارت ملی، شناسنامه، تصویر کارت بانکی و… را مطالبه کند و در صورت عدم همکاری، مبلغ واریزی را تا تعیین تکلیف، مسدود و یا دسترسی فرد خاطی را محدود کند.

استفاده از سرویس شارژبان تنها برای مدیریت شارژ ساختمان‌های مسکونی، اداری و تجاری طراحی شده‌است و استفاده‌های دیگر از آن ممنوع می‌باشد.

مدیر ملزم به ارائهٔ اطلاعات صحیح و دقیق است و جهت تأیید مشخصات هویتی، در شرایطی ممکن است ارائهٔ کد ملی، شمارهٔ شناسنامه، تاریخ تولد و تصویر مدارک شناسایی نظیر کارت ملی و شناسنامه لازم باشد.

شارژبان هیچ‌گاه از کاربران خود، اطلاعاتی را از طریق ایمیل و یا پیامک درخواست نخواهد کرد و از ایمیل تنها به منظور اطلاع‌رسانی استفاده خواهد کرد.

به سبب جلوگیری از کلاه‌برداری، هر مدیر در شارژبان امکان واردکردن شمارهٔ شبایی که متعلق به وی است را دارد. بدیهی است که شارژبان از انتقال وجه کاربرانی که نام مالک حساب شارژبان با نام صاحب حساب بانکی مغایرت داشته باشد خودداری می‌کند.

هرگونه سوءاستفاده از سرویس شارژبان تخلف محسوب شده و با متخلف برخورد می‌شود و دسترسی او به شارژبان مسدود خواهد شد. برای مثال، نوشتن شماره کارت بانکی در تابلوی اعلانات شارژبان و اجبار اهالی ساختمان به پرداخت از طریق کارت به کارت نوعی سوءاستفاده از سرویس شارژبان است.

اگرچه سیاست امنیت اطلاعات شارژبان بر مبنای جلوگیری از سوءاستفاده و کلاه‌برداری تدوین شده‌است و فعالیت سایر کاربران بر این مبنا ارزیابی می‌شود، اما شارژبان هیچ مسئولیتی در قبال کلاه‌برداری و یا سوءاستفاده‌های انجام‌شده توسط سامانه ندارد.

هر نوع ضرر و زیانی که به هر نحو از سوی مدیر به اهالی و یا از سوی اهالی به مدیر وارد شود می‌بایست مابین آن‌ها برطرف شود و مسئولیتی متوجه شارژبان نخواهد بود. همچنین چنانچه ضرر و زیانی از سوی هر یک از طرفین به شارژبان وارد شود، زیان‌دهنده موظف به جبران خسارت می‌باشد.